sa mundo niyang maliit
di tulad ng pag-ibig nyang malawak
ang mundo niya ay nawawasak
sa bawat araw, luha ang pumapatak.
at sa bawat kataga, punlo’y nakatarak.
pag-ibig na dakila, kaniyang inaalay
taos puso at pang habang buhay,
ngunit sa isang taong hindi pala tunay.
ang inakala nyang tuwa, ay isa palang lumbay.
hindi niya akalain, na kahit sa sakit
ay nakaya niya pang pumikit.
at sa maliit niyang mundo mamilipit.
isang tunay na pag-ibig kaniyang palaging sambit.
ang galit at poot sa puso nakimkim
parang ulap na kulimlim
naghihintay sa kidlat, upang ulan ay lumabas
at sa pananahimik tuluyang mag aklas.
ngunit sa mundo niyang maliit,
hindi niya maipilit
na itama ang mali…
at sa ngiti pilit niya itong kinukubli.
-naghihimutok sa gitna ng kawalan…nagmamakaawa na bumalik ang katinuan-
mau
MALAYA!
