a real time scenario
pauwi ako kanina galing sa skul. hayy lintek na skul walang katapusan.. s-k-u-l hehehe.. may naalala ako, yung pamangkin sinali daw sa spelling contest, tas sa unang word nung examiner, "SPELL SCHOOL" aba yung bata within 10 seconds sumagot ng… S -K-U-L School! o kitams… sagot nung examiner… OUT!
anyways balik sa kwento ko, yun nga pauwi ako, nakasakay kami sa tube kasama ang pakistani classmate ko na ang pangalan niya OMER, at wag nyo na hanapin si MARGE okay. binubutingting niya ang mp3 player niya. nagkataon naman na pareho kami ng mp3 player, kaso mas matanda lang yata yung akin, pero naamze ako kasi pareho kami ng model ng player pero iba ang kulay ng backlight nya. hahaha… natawa nanamn ako kasi may settings pala para sa backlight. and hindi ko po yun alam. nagmukha akong tanga.. and the fact is i had that thing for 5 months na. hehe.
pero di pa yun ang core ng story ko, kasi nung mghiwalay na kami ni omer, kasi lumipat ako ng ibang linya ng tube, something struck me real hard. oo, tama ang iniisip niyo naipit ako sa pintuan ng tube. at buti na lang bumukas ulit yung pintuan. anyways nung nasa kabilang linya na ako ng tube, may nabasa akong paskil, its a love poem. i cant seem to remember the exact lines, but it talks about love is like a sno, na its majestic breathe would always seem to go… basta ang poet is si Anne Stevenson, i google niyo na lang.
pero i must admit, she capsulized the words na hinahanap ko ever since ive started writing poems way back in 93. yeah matanda na ako. but still i cant get the words right. nakakainggit nga minsan pag tinitignan ko yung mga poetry nung ibang bloggers, wow! plantsado.
okay. okay.. wala na ako sasabihin..
darkmau
MALAYA!
